رفتن به مطلب

ارسال های توصیه شده

فصل چهارم، سبک لایه ها و استایل:
 
سبک لایه ها (Layer Styles) به افکت هایی گفته می شود که منجر به ایجاد صفاتی در لایه ی موردنظر می شوند. صفاتی نظیر سایه دار شدن لایه، برجستگی لایه، تک رنگ شدن لایه و...
 
تعدادی از این صفات با کج سلیقگی تمام در تصویر نشان داده شده اند.
 
34.jpg
 
برای ایجاد سبک در یک لایه بر روی آن لایه در پنل لایه ها دو بار کلیک می کنیم (دقت شود که بر روی نام لایه دابل کلیک نشود چرا که منجر به rename لایه خواهد شد). با این کار پنجره ی Layer Style باز می شود.
 
35.jpg
 
این پنجره شامل سربرگ های متعددی است که در سمت چپ آن به صورت لیست وار ردیف شده اند. منوی Blend Mode به چگونگی تاثیر پیکسل های لایه بر لایه های زیرین می پردازد که بررسی آن ها را به شما واگذار می کنیم. تنها موردی که توضیح داده می شود Color است که حالتی شبیه به ابزار قلم رنگ کننده به کل لایه می دهد. یعنی تنها رنگ های آن به لایه های زیرین منتقل می شود. از این تکنیک برای آرایش چهره به خصوص سایه چشم و رژ گونه استفاده می شود.
 
36.jpg
 
در تصویر اول یک لایه ی جدید ایجاد کردیم و با براش اقدام به کشیدن سایه ها نمودیم.
 
در تصویر دوم Blend Mode لایه را بر روی Color تنظیم کردیم.
 
نکته: در صورتی که آرایش بیش از حد غلیظ شد می توان با استفاده از نوار لغزنده ی Opacity آن را کمی محو کرد.
 
در پنجره ی Layer Style نوار لغزنده ی Opacity تعیین کننده ی میزان شفافیت (محو بودن) لایه است. در زیر این نوار لغزنده، نوار دیگری تحت عنوان Fill Opacity وجود دارد که تفاوت آن با Opacity در اعمال نشدن شفافیت بر روی افکت ها است. برای مثال اگر به لایه ای سایه بدهیم با نوار لغزنده ی اولی کل لایه محو می شود ولی با نوار لغزنده ی دومی تنها خود لایه کمرنگ می شود و سایه پابرجا خواهد ماند. Opacity و Fill Opacity در خود پنل لایه ها نیز به صورت مستقیم قرار دارند. به خلاصه ای از کاربرد سایر سربرگ ها اکتفا کرده و بررسی کامل آن ها را به شما واگذار می کنیم.
 
● از سربرگ Bevel & Emboss برای بعد دادن (برجستگی) به لایه استفاده می شود.
 
● از سربرگ Stroke برای حاشیه دادن به لایه استفاده می شود.
 
● از سربرگ های Inner Glow و Outer Glow برای اضافه کردن درخشش داخلی و خارجی به لایه استفاده می شود.
 
● از سربرگ Color Overlay برای تک رنگ کردن لایه استفاده و از سربرگ Gradient Overlay برای پر کردن لایه از یک گرادیانت استفاده می شود (در صورت انتخاب هر دو Color به Gradient اولویت دارد). استفاده از Blend Mode موجود در هر کدام از این سربرگ ها منجر به خلق افکت های بسیار جالبی خواهد شد.
 
● از سربرگ Drop Shadow برای دادن سایه به لایه استفاده می شود.
 
در پنجره ی Layer Style در صورتی که تیک گزینه ی preview زده شده باشد پیش نمایشی از تغییرات بر روی پروژه نشان داده می شود. همچنین در زیر این گزینه مربعی وجود دارد که افکت های داده شده را به صورت لحظه ای بر روی خود نشان می دهد.
 
افکت های اعمال شده بر روی یک لایه به صورت جداگانه در زیر نام آن لایه در پنل لایه ها فهرست می شوند که در برابر هر کدام نیز یک چشم قرار دارد. با کلیک بر روی هر چشم خصوصیت موردنظر پنهان می شود. در صورت کشیدن افکت بر روی سطل آشغال آن افکت حذف می گردد. همچنین می توان پنجره ی Layer Style را باز کرده و تیک سربرگ مربوطه را برداشت.
 
برای کپی کردن Layer Style یک لایه به لایه ی دیگر بر روی لایه ی موردنظر راست کلیک کرده و Copy Layer Style را انتخاب می کنیم. سپس بر روی لایه ی دیگر عمل راست کلیک را انجام داده و Paste Layer Style را انتخاب می کنیم.
 
استایل ها: استایل ها که یکی از پرطرفدارترین فایل های قابل دریافت از اینترنت نیز هستند، در واقع همان تنظیماتی اند که در Layer Style وارد می کنیم.
 
پنل Styles نیز استایل های موجود در فتوشاپ را نمایش می دهد که با هر کلیک بر روی هر کدام، صفات آن استایل بر روی Layer Style لایه ی فعال اعمال می شود. در صورتی که بخواهیم استایل ساخته ی خودمان را به این پنل اضافه کنیم کافی است لایه ای را که استایل مدنظر ما را دارد انتخاب کرده و سپس در پنل Styles بر روی آیکون ورقه ی کاغذ کلیک کنیم. با کلیک روی علامت ممنوع این پنل Layer Style لایه ی فعال حذف می شود و با کلیک بر روی آیکون سطل آشغال خودِ استایل حذف می شود.
 
گزینه ی Styles بالاترین سربرگ پنجره ی Layer Styles نیز هست.
 
بهترین راه حرفه ای شدن در کار با پنجره ی Layer Styles دانلود چند استایلی که چشمتان را گرفته است می باشد. بعد از اعمال استایل موردنظر بر روی یک لایه به پنجره ی Layer Styles آن رفته و تک تک بررسی کنید که چگونه استایل ساخته و پرداخته شده است.

 

 

پ.ن: امروز رفتم یه جشن مجری اش رضا رشید پور بود. اینقدر داد زد و صدای ارکستر بلند بود که گوشم داره سوت میکشه! دعا کنید صبح که بیدار میشم بهتر بشه!  :fekr:

نظر سوال در خدمتیم    :gol:

توی این تاپیک منتظریم: آموزش فتوشاپ از صفر :: بخش پرسش و پاسخ - آموزش گرافیک - برنامه نویسان بیسیک4اندروید

لینک ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

فصل پنجم، کار با متن:

 

فتوشاپ در ویرایش متنی کاملترین در نوع خود است. امکان دادن انحنا به متن، نوشتن بر روی یک مسیر، تنظیم بزرگی متن و فاصله ی خطوط و کاراکتر ها از هم و سایر موارد در نوار ابزار متن و پنل کاراکتر که مختص متن است گنجانده شده اند. در کل در رابطه با متن در فتوشاپ دو پنل وجود دارد. پنل کاراکتر (Character) و پنل پاراگراف (Paragraph). پنل کاراکتر برای خصوصیات متنِ تنها و پنل پاراگراف برای خصوصیات پاراگراف استفاده می شود.

 

برای شروع، ابزار متن را انتخاب کرده و با کلیک در نقطه ی موردنظر از پروژه عبارتی را تایپ می کنیم. نوار ابزاربه صورت زیر خواهد بود:

 

37.jpg

 


1- تعیین عمودی یا افقی نوشته شدن متن

 

2- تعیین نوع فونت

 

3- تعیین اندازه ی فونت

 

4- تعیین چینش فونت (راست چین، وسط چین یا چپ چین)

 

5- تعیین رنگ متن (با کلیک بر روی آن استخر رنگ باز می شود)

 

6- پیچ و تاب متن

 

7- باز کردن پنل کاراکتر

 

دقت شود که برای اعمال تغییرات (چه در نوار ابزار متن و چه در پنل کاراکتر) باید متن به صورت انتخاب در آمده باشد (مثل همان حالت Highlight شده در Word). برای این کار با یک بار کلیک بر روی متن (توسط ابزار متن) آن را به حالت ویرایش در آورده و قسمت موردنظر را با ماوس Highlight می کنیم و یا با فشردن کلیدهای Ctrl+A کل آن را به حالت انتخاب در می آوریم.

 

نکته: متن ها در یک لایه ی جدید تشکیل می شوند. لایه ای که قابلیت ویرایش پیکسلی ندارد و تنها با کلیک بر روی آن توسط ابزار متن امکان ویرایش متنی وجود خواهد داشت. این لایه با لایه ی معمولی از نظر ظاهرش در پنل لایه ها نیز تفاوت دارد:

 

38.jpg

 


برای تبدیل لایه ی متنی به لایه ی پیکسلی بر روی آن راست کلیک کرده و Rasterize Type را انتخاب می کنیم. با این کار قابلیت ویرایش متنی لایه از بین رفته و تبدیل به لایه ای معمولی می گردد. این لایه حالت وکتور مانند خود را نیز از دست می دهد و با تغییر اندازه دچار افت کیفیت می شود. درباره ی وکتور در بخش «سایر قابلیت های فتوشاپ» بیشتر توضیح داده خواهد شد.

 

پیچ و تاب دادن به متن: بعد از به انتخاب در آوردن متن موردنظر با استفاده از دکمه ی پیچ و تاب متن (Warp Text) می توان اقدام به باز کردن پنجره ی Warp Text و پیچ و تاب دادن به متن با استایل های مختلف نظیر قوس، پرچم و... نمود.


 

39.jpg


 


پنل کاراکتر: پنل کاراکتر کاربردی ترین بخش فتوشاپ در کار با متن است. در صورت نبود این پنل آن را از منوی Window فراخوانی کنید.

 

نکته ی جالب در این پنل (در واقع در اکثر قسمت های فتوشاپ) امکان تغییر متغیر با حرکت ماوس است. برای این کار آیکون کنار متغیر مدنظر را با ماوس به چپ و راست drag کنید. با drag کردن به سمت راست متغیر افزایش و با drag کردن به سمت چپ متغیر کاهش می یابد.

 

دوباره تاکید می شود که تغییرات تنها بر روی بخشی از متن که انتخاب شده باشد اعمال خواهد شد.


 

40.jpg

 


1- اندازه ی فونت

 

2- فاصله ی سطور از هم

 

3- فاصله ی کاراکترها (حروف) از هم

 

اگر فاصله ها عددی مثبت باشد اصطلاحاً به آن Loose (وا رفته) و اگر عددی منفی باشد به آن Tight (در هم فرو رفته) می گویند (معادلای فارسی قشنگ تری سراغ داشتین خوش حال می شم بشنوم! :tashvigh: ).

 

4- طول متن

 

5- عرض متن

 

6- رنگ متن

 

7- پررنگ کردن (Bold)

 

8- کج کردن (Italic)

 

9- بزرگ کردن همه ی حروف انگلیسی (از نظر قواعد)

 

10- بزرگ کردن اولین حرف جمله از نظر سایز (نه گرامری!)

 

11- تواندار کردن (کمی بالاتر درج کردن)

 

12- اندیس دار کردن (کمی پایین تر درج کردن)

 

13- زیر خط دار کردن (Underline)

 

14- خط زدن (Strikethrough)

 

متن فارسی: امکان اعمال تغییرات فراوان بر روی متن فارسی به دلیل رسم الخط خاص این زبان وجود دارد. اولین قدم برای زیباسازی متن فارسی پیکسلی کردن (Rasterize) لایه ی مربوط به متن است تا امکان ویرایش پیکسلی فراهم شود. بعد از آن به انتخاب بخش های مختلف متن و جابجایی آن ها با استفاده از ابزار Move Tool پرداخته می شود.


 

41.jpg

 

اصولاً نوشتن نستعلیق نیازمند برنامه ی تخصصی در این زمینه است که از بین نرم افزارهای خوشنویسی کلک (Kelk) را پیشنهاد می کنم که به دلیل کپی رایت شدید این نرم افزار و کمیاب بودن آن از سایر توضیحات خودداری می شود.

قیمت کلک 2013 هم اکنون حدود 350000تومان است!  :@

 

42.jpg

 

نمونه ای از خوشنویسی با نرم افزار کلک

 

 

پ.ن: کاش میتونستم کلک 2013 رو بخرم! :(  اون کلکی که باهاش تایپوگرافی بالا رو درست کردم نسخه ی 2000 اش بود که روی ویندوزهای 10 و 8 نصب نمیشه  :(

پ.ن 2: سورپرایز بزرگ به زودیــــــــــــــــــــــــــــــــــ  :eynak: 

لینک ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

فصل ششم، پنل ها:

 

اول یه سوال دارم! چرا خیلیا به پنل فتوشاپ میگن پالت؟ :fekr:   واقعاً نمی دونم این از کجا اومده چون کوچیکترین شباهتی ندارن!! ولی اگه توی سایر منابع و کتاب ها با کلمه ی پالت روبرو شدین بدونین منظورشون همون پنله! :crazy:

 

در این فصل قصد معرفی تمام پنل های موجود در منوی Window فتوشاپ را داریم. اما پیش از آن قصد آموزش ترفند auto collapse کردن پنل ها را داریم. با این قابلیت می توان هر زمان که پنلی را برای استفاده گسترده و پس از اتمام کار آن را به حال خود رها کردیم خود به خود کوچک شود و مزاحم کار نباشد.

 

برای auto collapse کردن پنل ها بر روی نوار بالای یکی از پنل ها راست کلیک کرده و گزینه ی Auto-Collapse Iconic Panels را تیک دار کنید.

 

بررسی پنل ها به ترتیب آمدنشان در منوی Window (آن هایی را که در قسمت های دیگر کتاب بررسی کرده ایم در لیست پایین قرار نداده ایم):

 

نکته: برخی از پنل های زیر در نسخه ی 2015 فتوشاپ CC اضافه شده اند. پس اگر آن ها را در فتوشاپ خود نمی بینید بهتر است فتوشاپ را آپدیت کنید.

 

Channels: مشاهده تک تک کانال های پروژه (برای مثال در مد رنگ RGB شاهد سه کانال جداگانه برای هر رنگ هستیم)

 

Character Styles: با این پنل می توانید تنظیماتی را که در پنل Character وارد کرده اید ذخیره کنید (حالتی مثل preset)

 

Clone Source: این پنل مشخصات دقیقی از مخزن پیکسل هایی که ابزار Clone Stamp Tool از آن ها برای بازسازی تصویر استفاده می کند در اختیار می گذارد. با استفاده از پنج آیکون بالای این پنل می توان تا مشخصات پنج مخزن را در آن وارد کرد و متناسب با بخش در حال ترمیم گزینه ی مناسب را انتخاب کرد.

 

Color: این پنل جایگزین مناسبی برای استخر رنگ است. با کلیک بر روی هر کدام از مربع های foreground و background در پنل می توان رنگ آن را مشخص کرد. سه نوار لغزنده ی R و G و B میزان شدت رنگ ها را مشخص می کنند. همچنین با استفاده از نوار رنگی پایین پنل می توان به طور مستقیم و خیلی راحت تر رنگ موردنظر را انتخاب کرد.

 

نکته: در فتوشاپ CC جدید (2015) سه نوار لغزنده جای خود را به یک استخر رنگ کوچک داده اند.

 

Device Preview (فتوشاپ 2015): با استفاده از پنل فوق می توانید پروژه های خود را مستقیما در iDeviceها (deviceهای اپل) مشاهده کنید. البته باید قبل از آن نرم افزار Adobe Preview را از AppStore دریافت و نصب کنید.

 

Glyphs (فتوشاپ 2015): این پنل جدید که کمی شبیه به Character Map ویندوز است وظیفه ی تایپ کاراکترهایی را بر عهده دارد که در کیبورد موجود نیستند. با دو بار کلیک بر روی هر کدام، کاراکتر به آخر متن در حال تایپ اضافه می شود. تایپ رسم الخط های قرآنی (شبیه به عثمان طه) نیز با استفاده از این پنل امکان پذیر شده است.

 

Histogram: این پنل نموداری را نشان می دهد که محور افقی آن طیف کانال موردنظر و محور عمودی آن میزان پیکسل های موجود در آن طیف را نشان می دهد. این پنل می تواند در تنظیم رنگ و نور تصویر تا حدودی یاری رسان باشد.

 

Info: این پنل درصد هر یک از کانال های CMYK و مقدار هر یک از کانال های RGB و موقعیت نقطه ای که فلش ماوس در آن قرار دارد را بیان می کند. همچنین اگر کارمان با ابزار دو بعدی باشد (مثل رسم با ابزار انتخاب مستطیلی) مقدار طول و عرض شکل را هم بیان می کند.

 

Layer Comps: با استفاده از این پنل می توانید presetهایی از وضعیت پیدا و پنهان بودن لایه ها تهیه کنید. برای مثال پوستری را تصور کنید که قرار است نوشته های آن به دو زبان مختلف (مثلاً انگلیسی و فارسی) باشند. برای جابجایی بین دو حالتی که فقط نوشته های فارسی و فقط نوشته های انگلیسی آن نشان داده شوند لازم است که هر بار چندین لایه را پنهان و چندین لایه را مرئی کنیم. در صورتی که به جای این کار می توان در حالت اول لایه های فارسی را پنهان کرده و با استفاده از آیکون ورقه ی کاغذ این پنل از آن یک preset بگیریم و در حالت دوم لایه های انگلیسی را پنهان کرده و لایه های فارسی را مرئی کنیم و دوباره روی ورقه ی کاغذ کلیک کنیم. در این صورت در این پنل دو preset به وجود می آید که با کلیک روی هر کدام شاهد تغییر زبان پوستر خواهیم بود. به هر حال این پنلی نیست که بخواهیم خیلی با آن سروکار داشته باشیم!!

 

Libraries (فتوشاپ 2015): پنلی که با استفاده از آن می توان از کتابخانه های Creative Cloud استفاده کرد (توی ایران فکر نکنم بشه  :( ).

 

Measurement Log: این پنل دکمه ای دارد تحت عنوان Record Measurements که با کلیک بر روی آن می توان از اندازه ی ناحیه ی انتخابی فعال (در صورت وجود) در جدولی بک آپ گرفت. با این پنل هم زیاد سروکار نخواهیم داشت!

 

Notes: هنگامی که از ابزار یادداشت استفاده کنیم نوشته ی موردنظر خود را باید در این پنل بنویسیم (که البته خودش اتوماتیک باز خواهد شد).

 

Paragraph Styles: تنظیماتی که در پنل پاراگراف (در بخش سایر قابلیت های فتوشاپ 2 بررسی شده است) وارد کرده ایم را می توان توسط این پنل به صورت preset ذخیره کرد.

 

Paths: پنل مسیرها

 

Properties: پنلی مربوط به نمایش مشخصات مواردی مثل عمق تصاویر سه بعدی (در قسمت سه بعدی سازها) و...

 

Timeline: این پنل مربوط به ساخت انیمیشن با فتوشاپ است.

 

Tool Presets: با استفاده از این پنل می توان از متغیرهای ابزار در حال استفاده preset گرفت.

 

در آخر بایستی گفته شود که هر طراح بسته به نوع کارش از یک گروه از این پنل ها بیشتر استفاده می کند و شاید از یک پنل هم هیچ وقت استفاده نکند! پنل هایی که در لیست بالا قرار ندارند پنل های مهم تر فتوشاپ هستند که جداگانه بررسی شده اند و هدف از لیست بالا تنها یک آشنایی کوچک است.

 

 

پ.ن: یادتونه گفتم یه چیزایی قراره بگم که تو کتابی که تو پست اول معرفی کردم نیست؟؟ ایناها! این یه نمونه اش!  :D

پ.ن2: بچه ها من تابستون داشتم php کار میکردم برای خودم نوت برداری کردم (من نوت برداری هام سبکشون مثل این پست هاس :D ). میشه از توشون یه تاپیک صفر تا صد php در اورد! به نظرتون ارزش داره بعد این اگه تونستم بذارم یا نه؟

لینک ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

فصل هفتم، تنظیم تصاویر:

 

تنظیم تصاویر عبارت است از تنظیم نور، کنتراست، رنگ و... یک تصویر. تمامی امکانات فتوشاپ در رابطه با تنظیم تصویر در منوی Image قرار دارند.

 

با هم به بررسی این منو می پردازیم:

 

61.jpg

 

اولین گزینه ی این منو تعیین مد تصویر است که در بخش سایر قابلیت های فتوشاپ در آن توضیح داده شده است (توصیه می شود ابتدا مطلب آن بخش را بخوانید چون پیش نیاز مطالبی است که در ادامه گفته می شود و چون مستقیماً به فتوشاپ ربط نداشتند در بخش متفرقه قرارشان دادیم). ذکر این نکته حائز اهمیت است که برای سیاه و سفید کردن تصاویر نباید به هیچ وجه از مد Grayscale استفاده کرد. چون در این حالت حتی اگر تصویری رنگی به پروژه اضافه کنیم سیاه و سفید می شود. به جای آن بهتر است از گزینه های دیگری که در ادامه گفته می شود برای سیاه و سفید کردن تصاویر استفاده کنیم. در این صورت مد تصویر همچنان رنگی است. اما پیکسل ها از نقاط رنگی انتخاب نشده اند و می توان به تصویر لایه ی رنگی اضافه نمود.

 

هنگامی از مد Grayscale استفاده می کنیم که بخواهیم پرینت سیاه و سفید بگیریم و یا بخواهیم تصویر را به مد Bitmap یا Duotone ببریم. چون امکان تبدیل مستقیم مد تصویر به این دو وجود ندارد و باید از مد Grayscale به عنوان واسطه استفاده کنیم.

 

در مد Bitmap پیکسل ها حاوی کوچکترین حجم اطلاعات هستند. چون یا سفید هستند و یا سیاه. با مد RGB مقایسه کنید که باید در یک پیکسل ذخیره شود که رنگش کدام رنگ از 16 میلیون حالت ممکن برای این مد است!!

 

در مد Duotone می توان از دو رنگ تا چهار رنگ در طراحی خود استفاده کرد. شاید بسیاری از کتاب ها را دیده باشید که رنگی نیستند ولی حاشیه ها و یا کلمات مهمشان با یک رنگ دیگر است و از یک رنگ دیگر هم به جز مشکی استفاده کرده اند (مثل اغلب کتاب های آموزشی ایران). پس از انتخاب این مد پنجره ای باز می شود که تعداد و رنگ ها را می پرسد. presetهای این پنجره نیز بسیار متنوع هستند. همچنین در کنار هر کانال (رنگ) نموداری وجود دارد که می تواند تیرگی و روشنی رنگ را مشخص کند. حالت این نمودارها بسیار شبیه به نمودار Curve است که در همین فصل بررسی اش کرده ایم.

 

دومین گزینه ی این منو Adjustments است که پنجره های گزینه های زیرمجموعه ی آن را پس از کلیک کردن بر روی آن ها بررسی می کنیم:

 

نکته: تغییراتی که با استفاده از این امکانات به وجود می آوریم بر کل پروژه اعمال نمی شوند. بلکه بر روی لایه ی فعال و یا ناحیه ی انتخابی (در صورت وجود) اعمال می شوند.

 

Brightness/Contrast: این پنجره شامل دو نوار لغزنده است. نوار لغزنده ی Brightness تنظیم کننده ی میزان تیرگی و روشنی تصویر است. با تغییر دادن این نوار پیکسل ها به یک نسبت روشن و یا تیره می شوند. نوار لغزنده ی دومی Contrast است که میزان تضاد پیکسل ها را با هم دیگر تنظیم می کند.

 

62.jpg

 

Levels: در این پنجره با همان نمودار موجود در پنل Histogram و سه لغزنده در محور x آن مواجه می شویم. با استفاده از تغییر مکان این سه لغزنده می توان تیرگی و روشنی تصویر را به مراتب حرفه ای تر از گزینه ی قبلی تنظیم کرد. در پایین این نمودار نوار لغزنده ی دیگری تحت عنوان Output Levels وجود دارد که تنظیم روشنایی تصویر را به صورت یکنواخت (مثل گزینه ی Brightness) بر عهده دارد. مشاهده ی تک تک presetهای این پنجره نیز خالی از لطف نخواهد بود.

 

63.jpg

 

Curves: این پنجره حرفه ای ترین پنجره ی تنظیم نور در فتوشاپ است. با استفاده از این نمودار می توانید تیرگی و روشنایی تصویر را بسیار دقیق تر از دو گزینه ی قبلی کم و زیاد کنید. همچنین در این پنجره تک تک کانال های تصویر نیز تفکیک شده اند. دو ابزار برای دستکاری نمودارها در اختیار شماست. یکی ابزار مارپیچی که در حالت پیشفرض فعال و آیکون آن (در بالا و سمت چپ پنجره) آبی رنگ است و با استفاده از آن می توان نقطه هایی روی نمودار گذاشت و با استفاده از آن شیب نمودار را تغییر داد و دیگری مداد که با استفاده از آن می توان به طور مستقیم در این پنجره نمودار مدنظر را کشید. اگر تقعر منحنی رو به پایین باشد مقدار رنگ کانال کاهش و اگر رو به بالا باشد مقدار رنگ افزایش خواهد یافت. البته این نمودار خیلی خیلی پیچیده تر از این حرف هاست.

 

64.jpg

 

Hue/Saturation: با استفاده از این پنجره می توانید رنگ لایه و یا ناحیه ی انتخابی خود را تغییر دهید. کافیست که نوار لغزنده ی Hue را جابجا کنید و شاهد تغییر طیف پیکسل ها باشید! از این نوار برای تغییر رنگ چشم، مو و... استفاده می شود. پیشنهاد می کنیم که حتما چند کار fun را با آن امتحان کنید!! البته ناحیه ی مدنظر خود را باید با یکی از ابزارهای انتخاب، انتخاب کرده باشید در غیر این صورت کل لایه تغییر پیدا می کند. با استفاده از نوار لغزنده ی Saturation می توان غلظت رنگ ها را تنظیم کرد. این مقدار اگر مینیمم باشد تصویر سیاه و سفید خواهد شد (راه اول سیاه و سفید کردن تصاویر به صورت مناسب). نوار لغزنده ی Lightness هم پیکسل ها را به صورت ابتدایی و یکنواخت تیره و روشن می کند.

 

65.jpg

 

(شاید برایتان سوال پیش بیاید که چرا در فتوشاپ این همه گزینه های تکراری هست. در جواب باید بگوییم که هر طراح پس از کسب مهارت از شیوه های خاص خودش طراحی را دنبال می کند. چون طراحی یک روند صفر تا صد و استاتیک نیست. بنابراین باید در تمامی روش های ممکن برای طراحی یک پروژه، گزینه های در دست طراح کامل باشند.)

 

Black & White: دومین راه اصولی سیاه و سفید کردن یک تصویر بدون آسیب زدن به مد آن

 

Photo Filter: استفاده از این گزینه مثل این است که تصویر را در پشت یک طلق رنگی قرار بدهیم. (شدت رنگ این طلق (!) از طریق نوار لغزنده ی Density قابل تنظیم است). فیلترهای این گزینه می توانند در گرم و سرد کردن تصاویر یاری رسان باشند.

 

66.jpg

 

Invert: نگاتیو کردن

 

تا همین جا بررسی زیرمجموعه های گزینه ی Adjustments را متوقف می کنیم. چرا که این گزینه ها چیزی نیستند که بتوان با خواندن تئوری شان مهارت به دست آورد. اما از کار کردن با تک تک زیرمجموعه های Adjustments و فهمیدن کار آن ها غافل نشوید. چرا که امکانات بسیار مهمی در همین منو گنجانده شده است. زیرمجموعه های Adjustments بیشتر در آتلیه های عکاسی مورد استفاده قرار می گیرند.

 

به جای استفاده از منوی Adjustments می توان از پنل Adjustments که یکی از کارآمدترین پنل های فتوشاپ است و شامل گلچینی از بهترین های این منو است استفاده کرد. این پنل به اندازه ای کامل هست که بتواند جایگزین گشت و گذار در آن منوی عریض و طویل بشود. با انتخاب هر کدام از آیکون های این پنل همان پنجره ها منتهی در ظاهری شبیه به پنل و بسیار شکیل تر باز می شوند. البته تغییراتی که از طریق منو ایجاد می کنیم مستقیم بر تصویر اعمال می شوند ولی تغییراتی که از طریق پنل اعمال می کنیم بر روی یک لایه ی خالی اعمال شده و لایه ی فوق به لایه ی اصلی سنجاق می شود (این دو در عمل هیچ تفاوتی ندارند؛ اما حالت دوم بهتر است چرا که اگر تغییرات را نپسندیدیم کافی است لایه ی تغییرات را حذف کنیم).

 

به بررسی ادامه ی منوی Image می پردازیم.

 

سه گزینه ی بعدی این منو یعنی Auto Tone، Auto Contrast و Auto Color عزیز دردانه های فتوشاپ هستند! اگر هنوز مهارت کافی برای کار کردن با زیر مجموعه های Adjustment را ندارید می توانید از این سه گزینه استفاده کنید که در آن ها فتوشاپ به صورت معجزه آسایی تصاویر خراب را به صورت اتوماتیک درست می کند. می توانید از یکی از این گزینه ها و یا بیشتر در یک تصویر استفاده کنید تا به نتیجه ی مطلوب برسید.

 

گزینه ی بعدی Image Size است که با آن می توان به تغییر ابعاد تصویر پرداخت. در قسمت Fit To می توان آن را به ابعاد کاغذهای مرسوم در آورد و یا با وارد کردن طول و عرض و انتخاب واحد آن را به صورت دستی تغییر داد. در صورتی که زنجیر بین طول و عرض فعال باشد (یعنی به رنگ آبی که با کلیک کردن روی آن به صورت فعال/غیرفعال در می آید) نسبت اصلی طول به عرض حفظ خواهد شد (فعال بودن زنجیر توصیه می شود).

 

67.jpg

 

گزینه ی Canvas Size برای تغییر اندازه ی بوم استفاده می شود. حالا چه این تغییر اندازه (Crop) کاهشی باشد و چه افزایشی (اگر یادتان باشد قبلاً گفتیم که می توان با کشیدن مرزهای Crop رو به بیرون بوم را بزرگتر کرد). اما امکان اختصاصی این پنجره فلش ها هستند که می توانند مرزهای موردنظر ما را از تصویر اولیه و ثانویه سنجاق کنند. برای مثال اگر فلش سمت راست و بالا انتخاب شود و درصد بوم را زیاد کنیم تصویر ثانویه بزرگتر خواهد بود. پس مقداری فضا اضافه می آید و چون جهت فلش گزینه ی انتخابی ما به مرزهای بالا و راست اشاره می کند پس در این دو مرز سنجاق خواهد شد و اندازه ی بوم از سمت پایین و چپ گسترش خواهد یافت (در مورد کاهش اندازه بوم نیز صدق می کند). اگر گزینه ی Relative تیک دار نباشد مقادیری که در طول و عرض نوشته شده اند طول و عرض کامل تصویر خواهند بود؛ اما اگر این گزینه تیک دار باشد مقادیر طول و عرض تنها مقدار کاهش یا افزایش تصویر را مشخص می کنند (اگر عدد مثبت باشد اضافه و اگر منفی باشد کاهش خواهد یافت) که این مقادیر به درصد و از نوار کشویی سمت راستشان می توانند به واحدهایی نظیر پیکسل و... تغییر پیدا کنند. اگر فلشی انتخاب نشود گسترش و یا کاهش از چهار طرف یکسان خواهد بود. همچنین در قسمت Convas extension color می توان مشخص کرد که فضای خالی ایجاد شده چه رنگی داشته باشد.

 

68.jpg

 

از گزینه ی Image Rotation برای چرخش تصویر استفاده می شود. زیر مجموعه های این گزینه عبارتند از 180 که تصویر را 180 درجه می چرخاند و دو گزینه ی بعدی که تصویر را 90 درجه می چرخانند (CW یعنی در جهت عقربه های ساعت (ساعتگرد) و CCW یعنی بر خلاف جهت عقربه های ساعت (پادساعتگرد)؛ البته در نسخه ی 2015 دیگر به صورت مخفف نوشته نشده اند). همچنین با گزینه ی Arbitrary می توان درجه ی دلخواه را وارد کرد. با استفاده از دو گزینه ی Flip Canvas Horizontal و Flip Canvas Vertical نیز می توان بوم (کل پروژه) را به صورت عمودی و افقی آینه وار چرخاند.

 

نکته: در صورتی که قصد اعمال تغییرات منوی Image Rotation را تنها بر روی یک لایه (و یا ناحیه ی انتخابی) دارید و نه بر روی کل پروژه کافی است که ابتدا آن لایه یا ناحیه را با Ctrl+T انتخاب کرده و سپس در نوار ابزاری که نمایش داده می شود تنظیمات موردنظر را وارد کنید. برای مثال با گذاشتن یک منفی ساده در پشت عدد موجود در W می توانید تصویر را به صورت آینه وار بچرخانید و...

 

نکته ی بسیار مهم: در نوار ابزاری که در نکته ی بالا به آن اشاره شد دو متغیر با نام های X و Y وجود دارند که موقعیت لایه/ناحیه ی انتخابی را در صفحه ی مختصات پروژه مشخص می کنند. گاهی اوقات که وسط چین کردن لایه ها (نسبت به محور عمودی، افقی و یا هر دو) حائز اهمیت است کافی است که نصف طول و عرض را در جعبه ی این متغیرها وارد کنیم.

 

گزینه ی Crop برای بریدن تصویر استفاده می شود. برای بریدن تصویر پس از انتخاب ناحیه ی موردنظر توسط ابزار برش سه راه وجود دارد: 1- کلیک کردن بر روی تیک موجود در نوار ابزار. 2- فشردن کلید اینتر. 3- انتخاب این گزینه!!! :crazy: 

 

با استفاده از گزینه ی Duplicate نیز می توان یک کپی به عنوان بک آپ از پروژه گرفت تا در صورت انجام تغییرات مخرب نسخه ای از پروژه ی قبلی باقی بماند.

 

آخرین نکته ای که در این فصل بیان می شود گزینه ای در نوار ابزار Move Tool به نام Show Transform Controls است که اگر تیک دار شود این امکان را می دهد که در صورت انتخاب این ابزار حاشیه ای دور لایه ی فعال و یا ناحیه ی انتخابی نشان داده شود تا اعمال تغییرات با آگاهی بیشتری صورت بگیرد.

 

نظر سوال در خدمتیم       :gol:

توی این تاپیک منتظریم: آموزش فتوشاپ از صفر :: بخش پرسش و پاسخ - آموزش گرافیک - برنامه نویسان بیسیک4اندروید


لینک ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

فصل هشتم، فیلترها:

 

فیلترگذاری در فتوشاپ عبارت است از اعمال افکت های حرفه ای بر روی تصویر که به صورت آماده در اختیار ما قرار دارند. برای مثال با فیلترهای فتوشاپ می توان تصویری را مواج کرد و یا به صورت تکه های پازل درآورد. مثال ملموس تر فیلترها وب سایت و اپلیکیشن هایی مثل PhotoFunia هستند که تصویری را دریافت می کنند و آن را مثلاً روی دلار آمریکا و یا به صورت مچاله شده تحویل می دهند. فیلترها بر روی لایه ی فعال و یا ناحیه ی انتخابی (در صورت وجود) اعمال می شوند.

 

فیلترها از طریق منوی Filter در دسترس هستند. منوی فوق به صورت زیر است:

 

69.jpg

 

با انتخاب Filter Gallery پنجره ی گالری فیلترها باز می شود. فیلترهای این پنجره اختصاصی خودش بوده و ارتباطی با سایر فیلترهای موجود در منوی Filter ندارند.

 

70.jpg

 

گالری فیلترها شامل سه ستون است که ستون سمت چپی پیش نمایشی از تصویر نهایی به نمایش می گذارد. ستون وسط شامل لیست فیلترها به صورت دسته بندی شده و ستون سمت راست شامل تنظیمات هیتلر انتخاب شده است. در بالای تنظیمات هیتلر منویی آبشاری وجود دارد که امکان انتخاب هیتلر از آن جا هم ممکن است (البته وقتی در ستون وسط به صورت دسته بندی شده و به همراه پیش نمایش هستند دلیلی ندارد از آن استفاده کنیم).

 

در پایین ستون سمت راست لیستی شامل فیلترهای استفاده شده قرار دارد. با استفاده از آیکون ورقه ی کاغذ می توان فیلترهای دیگری را هم بر روی تصویر اعمال کرد. دقت کنید که در این لیست اولویت اهمیت دارد (برای مثال «موجدار کردن و بعد آبرنگی کردن لایه» با «آبرنگی کردن و بعد موجدار کردن لایه» خیلی تفاوت دارد).

 


نظر سوال در خدمتیم        :gol:

توی این تاپیک منتظریم: آموزش فتوشاپ از صفر :: بخش پرسش و پاسخ - آموزش گرافیک - برنامه نویسان بیسیک4اندروید (تاپیک تزئینی نیست!!!  :oops: )


لینک ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

فصل نهم، براش ها:

 

ابزار قلم مو که در دنیای فتوشاپ هم مثل قلم مویی نسبتاً معمولی (اگر کشیدن ماه و ستاره را با قلم مو جزء کارهای معمولی حساب کنیم!!! :D ) عمل می کند تا حدودی در قسمت های قبلی کتاب بررسی شده است. اما چیزی که باعث شد برای این ابزار فصلی جداگانه اختصاص بدهیم پنل Brush است که امکانات جالبی را در رابطه با براش در خود جای داده است که بررسی آن ها خالی از لطف نیست.

 

پیش از بررسی این پنل به دو نکته ی کوچک، اما مهم می پردازیم:

 

نکته اول: اگر در حالی که ابزار قلم مو فعال است کلید alt را فشار دهیم تبدیل به ابزار قطره چکان می شود که کار را در بعضی مواقع که نیاز به تغییر رنگ داریم خیلی آسان می کند.

 

نکته دوم: با استفاده از دو کلید ] و [ (کروشه ها) می توان سایز براش ها را کوچک و بزرگ کرد. همچنین در صورتی که براش امکان سخت و نرم شدن را داشته باشد با استفاده از کلیدهای Shift+] و Shift+[ می توان به تنظیم سختی براش پرداخت.

 

بررسی پنل براش:

 

71.jpg

 

این پنل شامل چندین سربرگ است. سربرگ Brush Tip Shapes که به طور پیش فرض فعال است شامل باکسی برای انتخاب براش، دو نوار لغزنده ی اندازه و سختی و نوار لغزنده ی Spacing است. با استفاده از این نوار ابزار می توان تعیین کرد که فاصله ی لکه های براش از همدیگر چقدر باشد. البته این نوار در صورتی فعال است که گزینه ی Spacing تیک دار باشد و اگر این گزینه تیک نداشته باشد براش به صورت پیوسته رسم خواهد کرد؛ یعنی فاصله ی لکه ها صفر خواهد بود.

 

سربرگ Shape Dynamics: با استفاده از این سربرگ می توان به لکه های براش بی نظمی بخشید. برای مثال با استفاده از نوار لغزنده ی Size Jitter می توان لکه ها را به صورت تصادفی کوچک و بزرگ کرد و با استفاده از نوار لغزنده ی Angle Jitter می توان آن ها را به صورت تصادفی چرخاند.

 

سربرگ Scattering: با استفاده از این سربرگ می توان لکه های براش را پخش و پلا (!) کرد. این کار با نوار لغزنده ی Scatter صورت می گیرد. نوار لغزنده ی Count نیز تعداد لکه ها را کم و زیاد می کند.

 

سربرگ Texture: با استفاده از این سربرگ می توان براش موردنظر را منقش به یک پترن کرد.

 

سربرگ Dual Brush: با استفاده از این سربرگ می توان دو براش را با هم تلفیق کرد.

 

سربرگ Color Dynamics: شاید این سوال برای شما هم پیش آمده باشد: اگر براش علف را با رنگ سبز انتخاب و آن را روی تصویری بکشیم، در لا به لای علف های سبز، مقداری علف زرد و قهوه ای و... هم دیده می شوند. در صورتی که ما فقط رنگ سبز را انتخاب کرده بودیم. پس رنگ های دیگر از کجا سر و کله شان پیدا شد؟!

 

پاسخ این سوال در این سربرگ نهفته است. با استفاده از نوارهای لغزنده ی این سربرگ که مفهوم Hue، Saturation و Brightness در آن ها برای ما آشنا هستند می توان رنگ براش را تغییر داد. همچنین از نوار لغزنده ی Foreground/Background Jitter می توان برای انحراف رنگ براش از رنگ موجود در استخر رنگ استفاده کرد (اتفاقی که در براش علف ها افتاده است). اگر گزینه ی Apply Per Tip تیک دار باشد رنگ هر لکه با لکه ی دیگر تفاوت خواهد داشت.

 

براش ها را همچنین می توان از پنل Brush Presets انتخاب کرد.

 

نظراتتونو توی تاپیک زیر بگید! و یا اگه سوالی داشتین  :gol:


لینک ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

فصل دهم، اکشن ها:

 

اکشن یا دستور، عملگری است که می تواند تغییرات مشخص و از قبل تعیین شده ای را بر روی یک یا چندین تصویر اعمال نماید. برای مثال با یک اکشن می توان صدها تصویر را در ثانیه ای سیاه و سفید کرد و واترمارک به آن ها افزود و به سایز دلخواه در آورد. حال آن که اگر قصد داشتیم موارد فوق را بر روی تک تک تصاویر اعمال و سپس آن ها را دانه به دانه ذخیره کنیم شاید این کار چندین شبانه روز طول می کشید.

 

امکان جدیدی که اخیرا به اکشن ها در فتوشاپ افزوده شده است عملگر if/then می باشد که یکی از مهم ترین ارکان برنامه نویسی است.

 

مدیریت اکشن ها از طریق پنل Actions صورت می گیرد. با این که اکثر اکشن های خوب در اینترنت برای دانلود وجود دارند اما در ادامه آموزش ساخت یک اکشن را با هم بررسی می کنیم:

 

می خواهیم اکشنی بسازیم که در آن تصویر ورودی نگاتیو شود، به سایز 500 در 500 پیکسل در بیاید و در پایین آن متن Photoshop actions نمایش داده شود و سپس در آخر در مسیری مشخص ذخیره شود.

 

به پنل Actions نگاه کنید:

 

72.jpg

 

در پایین آن سه کلید شبیه به کلیدهای مدیاپلیر وجود دارد که دقیقاً همان کار را هم می کنند. برای ساخت اکشن موردنظر کافیست که ابتدا بر روی آیکون ورقه ی کاغذ کلیک کرده و نامی برای آن انتخاب کنید. سپس بر روی کلید Record کلیک کرده و تمام اتفاقاتی که می خواهید در اکشن ثبت شود را بر روی پروژه ی فعال اعمال کنید و بعد از آن بر روی کلید Stop کلیک کنید. به همین سادگی یک اکشن ساخته شد. حال برای اجرای اکشن فوق بر روی هر پروژه کافی است که پروژه را باز کرده و در پنل Actions اکشن موردنظر خود را از لیست انتخاب کرده و بر روی دکمه ی Play کلیک کنید.

 

نکته: در صورتی که قصد دارید پروژه پس از اعمال اکشن ذخیره شود باید هنگامی که اکشن در حال Record است پروژه را ذخیره کنید تا عمل ذخیره کردن هم در اکشن ثبت شود.

 

نکته: در لیست اکشن ها در پنل Actions می توان با گسترده کردن نام هر اکشن (از طریق کلیک بر روی مثلث کنار نام آن ها) تک تک اتفاقاتی را که آن اکشن بر روی تصویر انجام می دهد مشاهده و مدیریت کرد. لازم نیست که حتما اکشن از ابتدا شروع شود. می توان با کلیک بر روی مرحله ای که می خواهیم عملکرد اکشن از آن جا شروع شود. همچنین اگر در مرحله ای اکشن نیازمند توقف موقت است کافی است مرحله ی قبل از آن که بخواهید اکشن متوقف شود را انتخاب کرده و سپس از منوی پنل گزینه ی Insert Stop را انتخاب کنید. لازم به ذکر است که منوی پنل در تمامی پنل ها وجود دارد و تنظیماتی در رابطه با پنل خود را در اختیار می گذارد.

 

Droplet: یکی از خارق العاده ترین امکانات فتوشاپ Droplet است. از Droplet برای مواقعی استفاده می کنیم که یک اکشن باید بر روی چندین تصویر اعمال شود. در این صورت به جای باز کردن تک تک تصاویر و اعمال اکشن روی آن ها کافی است یک Droplet از اکشن خود بسازیم. طرز کار Droplet به این صورت است که در قالب یک فایل exe  با آیکونی بسیار شکیل (!) توسط فتوشاپ به ما داده می شود و با drag کردن تصویر و یا پوشه ی حاوی چندین تصویر بر روی آن فایل، اکشن بر روی آن ها اعمال می شود.

 

73.jpg

 

یک فایل Droplet

 

برای ساخت Droplet کافی است از منوی File و سپس Automate گزینه ی Create Droplet را انتخاب کرده و در پنجره ی باز شده نام اکشن و مسیر خروجی فایل را مشخص کنید.


 

 

نظر سوال در خدمتیم         :gol:

توی این تاپیک منتظریم: آموزش فتوشاپ از صفر :: بخش پرسش و پاسخ - آموزش گرافیک - برنامه نویسان بیسیک4اندروید


لینک ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

فصل یازدهم، سه بعدی سازها:

 

در این فصل طریقه ی سه بعدی کردن یک لایه توضیح داده می شود. از آن جایی که سه بعدی سازی یکی از امکانات سنگین فتوشاپ است در صورتی که کارت گرافیک شما مشکل داشته و یا درایور آن نصب نشده باشد غیرفعال می شود.

 

انجام ویرایش های سه بعدی در فتوشاپ از طریق منوی 3D و پنل 3D صورت می گیرد. پنل Properties هم در این فرآیند نقش هایی را ایفا می کند.

 

در صورتی که لایه ای که قصد سه بعدی سازی آن را دارید متنی است، کافی است بر روی آیکون 3D موجود در نوار ابزار متن کلیک کنید. دقت کنید که نبود این آیکون در نوار ابزار به این معناست که به دلایلی که گفته شد سه بعدی سازها بر روی سیستم شما غیرفعال هستند و این مشکلی مربوط به کارت گرافیک است.

 

اما راهی که در ادامه برای سه بعدی سازی توضیح داده می شود برای هر دو لایه ی متنی و پیکسلی است:

 

ابتدا لایه ی موردنظر را انتخاب کرده و سپس از منوی 3D گزینه ی New 3D Extrusion from Selected Layer را انتخاب کنید.

 

74.jpg

 

(یک لایه ی متنی ساده که دستور بالا را بر روی آن اجرا کرده ایم)

 

با استفاده از عمل drag می توان لایه را در هر جهتی چرخاند. همچنین یک عدد خورشید (!) در حاشیه ی تصویر وجود دارد که جهت تابیدن نور را مشخص می کند که با کلیک بر روی آن می توان این جهت را تغییر داد.

 

برای کم و زیاد کردن عمق (محور z) شی (دیگر نمی شود به آن تصویر گفت) و یا هر محور دیگری بر روی شی کلیک می کنیم تا به جای محیط شی انتخاب شده و سه محور فوق ظاهر شوند (در حالتی که شی انتخاب شده است در مکعبی کم رنگ محاط است و در حالتی که محیط انتخاب شده است دور محیط کار خاکستری حاشیه ای زردرنگ دیده می شود).

 

محور x قرمز، محور y سبز و محور z آبی رنگ است.

 

75.jpg

 

هر محور دارای دو نشانه است که در تصویر بالا آن ها را با شماره های 1 و 2 مشخص کرده ایم. اگر ماوس را بر روی نشانه ی 1 برده و به طرفین drag کنیم شی در جهت آن محور می چرخد و اگر بر روی نشانه ی 2 برده و به طرفین drag کنیم (کاری که در همین تصویر با محور z انجام داده ایم؛ به شکل فلش ماوس دقت کنید که بر روی آن حرف z وجود دارد) مقدار عمق و گستردگی آن محور کاهش می یابد (کوچک و بزرگ کردن محور x و y به این وسیله مثل هنگامی است که قبل از سه بعدی سازی با فشردن کلید های Ctrl+T طول و عرض تصویر را تغییر دهیم). ضمناً با drag کردن در نوک پیکان ها می توان شی را در جهت آن محور جابجا کرد.

 

در محل تلاقی سه محور مکعبی سفید رنگ وجود دارد که با drag کردن آن اندازه ی شی کوچک و بزرگ می شود (مثل کاری که نشانه ی 2 می کرد اما در سه جهت؛ شباهت شکل فلش ماوس نیز در بر روی این مکعب و نشانه ی شماره 2 این گفته را تصدیق می بخشد).

 

نکته: در حالتی که شی انتخاب است هم می توان مثل حالتی که محیط انتخاب بود آن را در همه ی جهات چرخاند. با این تفاوت که در حالت اول محیط می چرخید و شی ثابت بود و در این حالت محیط ثابت است و شی را می چرخانیم.

 

نکته مهم: در نوار ابزار سه بعدی ساز 5 آیکون وجود دارد که با کلیک روی هر کدام فلش ماوس عملکرد متفاوتی از خود نشان خواهد داد. چرخش در تمام جهت ها که تا اینجا مورد بحث ما بود در حالتی صورت می گیرد که آیکون پیش فرض (اولی از سمت چپ) انتخاب شده باشد. عملکرد فلش ماوس در صورت انتخاب سایر آیکون ها را در زیر مشاهده می کنید.

 

76.jpg

 

سه بعدی سازی فتوشاپ به این نوع سه بعدی کردن (محور z خطی) خلاصه نمی شود. پنل Properties را فراخوانی کرده و شی را انتخاب کنید. سپس از قسمت Shape Preset یک حالت را انتخاب کنید.

 

77.jpg

 

جالبه نه؟ تک تک این Preset ها را امتحان کنید.

 

نوع دیگری از سه بعدی سازی وجود دارد دارد که من اسمش را سه بعدی سازی نمی گذارم. چون محور z ای در آن تشکیل نمی شود و عملاً لایه عمق نخواهد داشت. در این حالت می توان لایه را لوله کرد (استوانه) و یا دور یک بطری سه بعدی چسباند. تمامی امکانات سه بعدی سازی در این قسمت هم فعالند؛ منتهی بر روی شی ای که لایه را بر روی آن چسبانده ایم، نه خود لایه.

 

از منوی 3D گزینه ی New Mesh from Layer و سپس Mesh Preset را انتخاب کنید.

 

78.jpg

 

نکته مهم: لایه های سه بعدی پس از انتخاب ابزار دیگری به جز Move Tool شبیه به لایه های معمولی هستند ولی با انتخاب مجدد این ابزار به صورت شی در می آیند. برای پیکسلی کردن لایه های سه بعدی بر روی نام آن در پنل Layers راست کلیک کرده و Rasterize 3D را انتخاب می کنیم.

 

با استفاده از پنل 3D می توان تک تک اجزای سازه ی سه بعدی را پیدا/پنهان کرد (مثل پنل لایه ها).

 

 




لینک ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر